Hydrografia

Autor: ccc , 15.08.2008, 22:34

Główną rzeką omawianego obszaru jest lewy dopływ Wisłoka - Tabor, który w swym dolnym biegu jest również zwany Morwawą. Źródła cieku położone są pod Osiecznikiem (633 m) na terenie wsi Królik Polski na wysokości 52 0 – 55 0 13’, ok. 4,5 km na południowy zachód od Rymanowa Zdroju. Całkowita długość rzeki równa jest 27,9 km (w tym odcinek powyżej uzdrowiska – 0,8 km), powierzchnia dorzecza 109,2 km 2 (powierzchnia zlewni powyżej uzdrowiska - 37,1 km 2), średni spadek 8,4 promila. Tabor posiada symetryczny system rzeczny, większe dopływy prawie to: Rudawka (4,2 km), Hubin (2,9 km), Å»abi Potok (1,4 km) i Czarny (3,7 km), z kolei lewe: potok z Bliznego (1,6 km), Bałucianka (3,1 km) i Jalecznik (1,9 km). Średnia gęstość sieci rzecznej równa się: 2,3 km cieku/km. Dolina Taboru, na odcinku między Królikiem a Desznem, ma charakter obsekwentny, na terenie uzdrowiska przełomowy. Szerokość koryta waha się od 4 do12 m, na terenie Zdroju koryto jest regulowane o szerokości 8 m. Średni przepływ wynosi - 1,3 m3/s, najniższy średni przepływ przypada na maj (0,55m3/s) i sierpień (0,69 m3/s), największy na listopad (1,48 m3/s) i luty (2,48 m3/s). Niski stan przepływów w maju i sierpniu, należy wiązać z niską ilością opadów w tym czasie oraz dość wysokimi temperaturami, natomiast ich wyższe wartości w listopadzie i lutym spowodowane są obecnością wiatrów fenowych, przynoszących odwilż i śródzimowe roztopy, oraz roztopami wiosennymi.

Czarny Potok, wpadający do Taboru w centralnej części uzdrowiska, bierze początek pod tzw. Łazami między Wołtuszową a Wisłoczkiem, na wysokości ok. 560 m i liczy 3,5 km długości. Uderzająca jest asymetria dorzeczy: lewe jest zdecydowanie większe i obfituje w dłuższe i liczniejsze cieki.

Rymanów Zdrój swe powstanie zawdzięcza wodom mineralnym, które odkryto w sierpniu 1876 r. Na terenie uzdrowiska występują wody chlorkowo – wodorowęglanowo – sodowe, jodkowe, bromkowe i borowe z niewielką zawartością strontu a także wolnego dwutlenku węgla. Wody te genetycznie związane są z morskimi utworami fliszowymi i mają charakter reliktowy. W chwili obecnej, wykorzystuje się wodę ze źródeł: „Tytus”, „Klaudia” i „Celestyna” oraz otworów: „Rymanów Zdrój 1” i „Rymanów Zdrój 2”. Istnieje ponadto kilka nowych odwiertów. Wody rymanowskie wykorzystuje się w rozlewni wód stołowych oraz do kuracji pitnej.


Dodaj Komentarz
Bold italicize underline code quote Autor

przepisz kod z obrazka

baner3
0.052783966064453