Historia

Autor: ccc , 15.08.2008, 22:41

Lokacja miasta na prawie magdeburskim miała miejsce w 1376 roku dzięki zabiegom księcia śląskiego Władysława Opolczyka, namiestnika króla Ludwika Węgierskiego. Początkowo miasto nosiło nazwę \"Ladisslavia\", utworzoną od imienia jego założyciela. Nazwa Rymanów przyjęła się w okresie panowania króla Władysława Jagiełły i pochodziła od imienia wójta Reymana. Gród rymanowski zlokalizowany został na skrzyżowaniu szlaków handlowych: podkarpackiego i węgierskiego. W XV i XVI w. Rymanów otrzymał od królów polskich liczne przywileje na odbywanie w mieście jarmarków i posiadanie własnych składów handlowych. Obok handlu rozwijało się również rzemiosło. To, w połączeniu z położeniem na ruchliwym szlaku handlowym i utrzymywaniem licznych kontaktów z Węgrami, sprzyjało rozwojowi miasta. Pożogi wojenne, które dotknęły Podkarpacie w XVII w., osłabiły tempo rozwoju gospodarczego miasta. Podobna sytuacja powtórzyła się na początku XVIII wieku. W tym czasie miasto wielokrotnie niszczyły pożary. Ponowne ożywienie gospodarcze przyniósł wiek XIX. Na nowo rozwinęło się rzemiosło i handel, ponieważ Rymanów stanowił miejsce zaopatrzenia dla licznych wsi polskich i łemkowskich - rolnicy zbywali tu bydło i trzodę. Od 1872 r. dobra rymanowskie stanowiły własność Anny (z Działyńskich) i Stanisława Potockich. Występowanie znanych od wieków wód leczniczych w Iwoniczu Zdroju, modnym i głośnym wówczas kurorcie, skłoniło właścicieli tych dóbr do szukania podobnych źródeł w okolicznych górach i dolinie rzeki Tabor, natrafiono na nie na pograniczu wsi Posada Górna, Deszno, Wołtuszowa. Odkrycie dało początek rozwojowi uzdrowiska. Wybudowano pierwsze pensjonaty. Wykonano nową obudowę ujęć wodnych, a spływające do jednej studni źródła mineralne rozdzielono na trzy odrębne zdroje. Wówczas to nadano im imiona: „Tytus” - dla upamiętnienia chemika Sławika, „Celestyna” - od imienia matki Anny Dziatyńskich z Potockiej oraz „Klaudia” - od imienia matki Stanisława Potockiego. Tradycyjne nazewnictwo źródeł utrzymało się do chwili obecnej. Kolejne lata przyniosły dalszy rozwój uzdrowiska. Wraz z rozwojem przemysłu naftowego w okolicach Podkarpacia wybudowano transwersalną linię kolejową prowadzącą zaledwie 4 km od miasta. Sprzyjało to dalszemu rozwojowi handlu i rzemiosła, a także drobnego przemysłu i usług. Po wybuchu I wojny światowej miasto stało się nie tylko miejscem przemarszu i kwaterunku oddziałów austriackich, ale również miejscem mobilizacji polskich organizacji paramilitarnych. Przed końcem września 1914 r. dotarły tu wojska radzieckie, które wyrządziły duże szkody miastu i jego mieszkańcom; doprowadziły również do całkowitej ruiny zachowane po wcześniejszych pożarach obiekty zdrojowe. Dwudziestolecie międzywojenne to okres odbudowy i rozbudowy Rymanowa i dalszego rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego miasta i okolicznych miejscowości. Nastąpił poważny rozwój działalności licznych organizacji i towarzystw polskich i żydowskich (Å»ydzi stanowili blisko 1/3 mieszkańców i w znacznej mierze utrzymywali w swych rękach handel i przemysł). Rozwój miasta brutalnie i tragicznie przerwały wydarzenia II wojny światowej. W wyniku walk z Niemcami część miasta legła w gruzach. W pobliżu Rymanowa okupant zorganizował obóz zagłady, w którym zginęło 10 tys. jeńców radzieckich, a także dokonał eksterminacji licznej w mieście ludności żydowskiej. W więzieniach i okolicznych miejscach straceń ginęli także rymanowianie.

W Rymanowie 29 lipca 1898 r. urodził się Izydor Izaak Rabi, laureat nagrody Nobla w 1944 r. za osiągnięcia w dziedzinie badań magnetycznych właściwości jąder atomów.


~Gość WUSRmDgeZy
21.12.2015, 18:04
That hits the target dead certen! Great answer!
Dodaj Komentarz
Bold italicize underline code quote Autor

przepisz kod z obrazka

baner3
0.06748104095459